indomitus plasticus lagena*

Je vind ze in de slootjes, in de berm en in de overal in het centrum, maar na ruim 6 weken in Paramaribo en vele exemplaren in de stad gezien te hebben ben ik benieuwd of ze ook in het wild te vinden zijn. Tijd voor een expeditie naar de Raleigh Vallen! Samen met Erik, een ander Nederlands stel en Roy (onze huisbaas die heel veel weet en gezien heeft van Suriname) charteren we een gids. Hij zorgt voor het vervoer en het eten. Het is een hele dag reizen. We vertrekken rond 9 uur 's morgens eerst met de bus. Onderweg nog een kokin ophalen die de hele expeditie voor ons eten zal zorgen. Na een uurtje rijden net voorbij vliegveld Zanderij houd de verharde weg op en begint het stuiteren. Alleen maar groene jungle met een rode onverharde weg erdoor. We zien kilometers lang meer dan duizenden vlinders. Af en komt een gigantische truck met gigantische boomstammen erop ons tegemoet. Deze komen van de 'Consessies', stukken land waar ze mogen kappen. Je kan niet harder dan 30 rijden op zo'n weg, maar er staan bordjes dat je niet harder dan 40 mag en onze chauffeur rijd 50. Een heerlijke massage voor je hele lichaam! Maar na 3 uur begint je ruggengraat toch wel een beetje tegen te sputteren. Gelukkig komen we dan na een enkel inheems dorp gezien te hebben in Witagron aan, een Marron dorp. Terwijl we roti lunchen worden we overvallen door een tropische regenbui. Zeiknat stappen we de boot in om de rest van de middag over de Coppename rivier te varen. Na 20 min passeren we nog een verlaten Marron dorp en dan varen we echt weg van de beschaving, er is hier geen enkele bewoning meer. We zien Brulapen, Toekans, Ara's en een Kaaiman. Dit is jungle zoals je je jungle voorstelt. Als we net weer een beetje opgedroogd zijn komt er weer een stortbui op ons neer. Geen plek om te schuilen, dus weer doorweekt tot op ons ondergoed. Nu zullen we niet meer droog worden, want de zon gaat ook onder. Voor het eerst sinds ik in Suriname ben heb ik het koud.

We komen aan bij ons kamp op Foengoe eiland, een grote houten constructie, gebouwd met alleen maar pen en gat verbindingen, geen spijker of schroef omdat dat hier binnen no time weg roest. Zelf RVS roest hier. Dit is ooit gebouwd in opdracht van Amerikanen om er een touristisch oord van te maken, maar dat hebben ze opgegeven omdat er geen gekwalificeerd personeel te vinden is. Terwijl we onze hangmatten ophangen bereid de kokkin ons avondeten. Het is rond 23h als we met het geluid van snel stromend water, schommelend in slaap vallen.

Het is best fris als ik wakker word, want dit bouwwerk heeft geen muren dus de wind waait er dwars doorheen langs mijn hangmat. Maar als ik mijn ogen open doe zie ik een schitterende omgeving. Grote rotsen steken boven het met witte kragen bedekte water uit. Daar achter alleen maar bomen die door de opkomende zon verlicht worden in alle tinten groen!

Na ons ontbijt maken we ons klaar voor de verdere zoektocht. Iedereen neemt minimaal 2,5 liter water en een lunchpaket mee. We vertrekken weer met de boot om enkele minuten later afgezet te worden bij een waterval waar we onze voettocht beginnen. Dit is een reservaat dus hier is de natuur nog puur! We lopen tussen de honderden soorten bomen waarbij de gids er af en toe een benoemd zoals de 'telefoonboom'. "Als je hier op slaat dan hoor je doordat boom hol klinkt het geluid kilometers ver nog." We horen overal vogels om ons heen. Onze gids wijst ons op de 'Bospolitie', "omdat ie reageert op geluid en daarmee alle dieren waarschuwt." Verder zien we Gieren, Boskippen, Doodskop aapjes en Kapucijner aapjes. We zien zelfs lopende paarse blaadjes. Er zitten hier ontzettend veel soorten mieren, één daarvan verzameld blaadjes waarmee ze een nest bouwen.

Af en toe zien we ook naaste verwanten van de soort waarvoor we eigenlijk gekomen zijn. We weten dat je niks uit de jungle mag meenemen maar Erik en ik besluiten toch alle exemplaren die we vinden mee terug naar de stad te nemen. De gids kijkt vreemd maar zegt niks.

Onze gids loopt voorop met een kapmes, maar ook zijn getrainde oog ziet niet alles. We springen allemaal een halve meter in de lucht als iemand heel hard 'SLANG' roept! Er ligt een Bushmaster op ons pad en de halve groep is er al bijna op gestapt. Dit is een van de giftigste slangen ter wereld. Onze gids weet hem te verjagen met een stok zodat we onze tocht kunnen voortzetten.

We hebben al de hele dag onder de bomen in de schaduw gelopen, maar dan lijken we aan de rand van de jungle te komen. Het is een gigantisch rotsplateau midden in de jungle waar bijna niks op groeit. Onze van zweet doorweekte shirts drogen binnen enkele minuten in de volle zon en het hete gesteente terwijl we onze lunch onder een struikje nuttigen. We worden omringt door kleine dinosaurussen die heel dichtbij durven te komen. We hebben uitzicht op een hoge steile rots waar we zo overheen moeten om onze zoektocht te vervolgen. Aan de voet van deze berg blijven 3 mensen achter, ze redden het niet om de tocht te vervolgen tegen deze steile rotswand op.

Het is een zware klim, maar het uitzicht dat op ons wacht is overweldigend! Zo ver je kan kijken alleen maar bomen, groen, groen, groen! Heel af en toe en paarse boom. Op enkele honderden meters afstand zien we een regenbui voorbij komen. Gelukkig bereikt deze ons niet. We blijven even zitten om te genieten van het uitzicht voordat we weer aan de afdaling beginnen.

En dan is het zover, we vinden waarvoor we gekomen zijn! Een beetje verscholen tussen de lage begroeiing op het bladerdek. Het is een vrij jong exemplaar, nog helemaal niet de beschadigd door de elementen. Ik had verwacht en stiekem gehoopt er toch geen tegen te komen. Voordat ik een foto kan nemen stopt Erik hem al in zijn rugzak. Zo, die gaat mee terug naar de stad!

We beginnen de tocht terug en zien tussen de plankwortels van een 'telefoon boom' nog een verre verwant de 'indomitus cervisia cylindrus'. Na een verkoelende duik in een waterval, komen we vlak na zonsondergang terug bij ons kamp.

De volgende dag maken we een korte wandel tour naar de 'Moedervallen' waarbij we Slinger apen, een andere soort Toekans en Papegaaien zien. Ook vandaag stapt de helft van de groep weer over een Bushmaster voordat ie gezien word. 's Middags een verkoelende duik in de rivier na een kort boottochtje en 's avonds eten we een Piranha, die vlak daarvoor uit de rivier 'gehengeld' is.

De laatste nacht in de hangmat toch maar met een extra laken geslapen en dan maken we ons klaar voor de lange weg terug. Eerst weer per boot waarbij we ook nog allerlei soorten vogels zien en een stop maken bij het verlaten Marron dorp 'Kaaimanston'. Het laatste stuk stuiterend met de bus. Dat we dit halen zonder lekke band en gebroken schokdempers is mij een raadsel!


*zie onderstaande foto's voor het gevangen exemplaar

Disclaimer
Grote stukken natuur in Suriname zijn nog ongerept, het tourisme staat nog op een laag pitje, maar helaas vinden we dus toch sporen van door de mens meegebracht en achtergelaten verpakkingsmateriaal in de jungle. Er word hard gewerkt om het toerisme te ontwikkelen en ik ben bang voor de gevolgen die deze ontwikkeling gaat hebben voor de natuur hier.

De hoeveelheid afval die ik hier zag is nog ontzettend klein in vergelijking met andere plekken op de wereld waar ik ben geweest. Deze text is absoluut geen aanval op de beheerders van dit natuur reservaat. Maar één stukje plastic is al te veel en maakt me woedend! Ik vond het nu tijd om er keer iets over te schrijven en gebruikte deze strip als voorbeeld en inspiratiebron.